Ben Adnan Akbaşoğlu. 55 yılı aşkın süredir fotoğrafçılıkla uğraşıyorum. 44 yıldır da Kartal'da, Kordonboyu Mahallesi’ndeki aynı dükkanda mesleğimi sürdürüyorum. Bir zamanlar işlek olan bu sokaklarda sabah erken saatlerde kepenk açar, gün boyu müşteri beklerdik. Şimdi çoğu gün öğleden sonra ancak siftah yapabiliyorum. Sokağın ucuna kadar tek tük insan görüyorum.
Eskiden fotoğrafçılık zahmetli bir işti. Karanlık odalarda fotoğraf banyoları yapardık. Çıraklıktan ustalığa kadar geçen süreçte sabır, emek ve yetenek gerekiyordu. Şimdi işler değişti, teknoloji her şeyi kolaylaştırdı ama bir yandan da mesleği öldürdü. Artık herkesin cebinde bir akıllı telefon var, herkes kendi fotoğrafçısı oldu.
Eskiden aileler çocuklarını meslek öğrensin diye getirirdi, 2010'dan bu yana kimse kapımı çalmadı. Kendi çocuklarım bile bu mesleğe yönelmedi. Zaten ben de teşvik etmedim, çünkü bu iş artık kazandırmıyor. Sigorta, kira, elektrik, su derken bir dükkânın maliyetini çıkarmak mümkün değil.
Kartal’da ekonomik durum da iç açıcı değil. Kentsel dönüşüm var, insanlar taşınıyor, mahalleler değişiyor ama esnafa bir faydası yok. Resmi belgeler için fotoğraf çektirmeye gelen müşteriler bile bazen ceplerinde yeterli parayı bulamıyor. Ne yapayım, elim gitmiyor almaya. Ne verebiliyorlarsa kabul ediyorum.
Belediyeye gelince… Seçim zamanı gördük ama ondan sonra kimse kapımızı çalmadı. Bir sorununuz var mı diyen yok. Sokağımızda çöp konteyneri her gün başka bir yere taşınıyor. Ankara Caddesi ve bizim sokak özel araçlar için otoparka döndü. Zabıta giriş çıkışları kontrol etse belki dükkânımıza girip çıkan müşteri de artar ama ilgilenen yok.
44 yıldır her sabah dükkânımı açıyorum ama eski günleri arıyorum. Fotoğrafçılık bitti, esnaf can çekişiyor. Şimdi ayakta kalabilmek için sabretmekten başka çaremiz yok.
