Bir Ömürlük Emek ve Azalan Talep
1954 doğumlu olan Kasım Altın, mesleğe Samsun Havza'da çırak olarak başladı. Ardından Merzifon ve Üsküdar’da edindiği tecrübelerle terzilik sanatında ustalaşarak, 11 yıl süren çıraklık ve kalfalık döneminden sonra kendi işini kurdu. 25 yıl boyunca dikimevlerinde çalışarak emekli olan Altın, şu anda 15 metrekarelik küçük dükkanında müşterilerine hizmet vermeye devam ediyor. Sabah 09.00’dan akşam 19.30’a kadar çalışan usta terzi, mesleğine duyduğu bağlılığı vurguluyor.
Ancak, yıllar içinde değişen ekonomik koşullar ve hazır giyime olan yönelim, terzilik mesleğinin giderek unutulmasına neden oldu. Altın, mesleğin geleceği hakkında endişelerini şu sözlerle dile getiriyor:
"Ben de artık yaşlandım, yıllar önce emekli oldum ama hâlâ çalışmaya devam ediyorum. Terzilik mesleğinin son temsilcilerinden biriyim. Ailemden kimseyi mesleğe yönlendiremedim, çünkü artık bu meslek ekonomik olarak cazip görülmüyor. İnsanlar sadece sökük tamiri, paça daraltma ve ütüleme gibi işlemler için geliyor. Özel dikim yaptıranların sayısı çok azaldı. Eskiden kumaş siparişi verip takım elbise diktirenler vardı, şimdi ise parmakla sayılacak kadar azaldı. Kartal’da bir tek ben kaldım."
"Gençlere Tavsiye Ediyorum"
Terzi Kasım Altın, duvarında Mustafa Kemal Atatürk ve Recep Tayyip Erdoğan’ın portrelerini gururla sergileyerek iki devlet adamına duyduğu sevgiyi ifade ediyor. Mesleğini elinden geldiğince sürdürmeye kararlı olduğunu belirten Altın, gençlere de bu mesleği öğrenmeleri için çağrıda bulunuyor:
"Sağlığım el verdiği sürece mesleğimi sürdürmeye devam edeceğim. Terzilik, sabır ve özen gerektiren bir sanat. Gençlere kesinlikle tavsiye ediyorum. Eğer bu mesleği öğrenmek isteyen olursa, seve seve yardımcı olurum. Ancak ekonomik koşullar nedeniyle pek tercih edilmediğini görmek üzücü."
Günümüzde seri üretimin ve hızlı tüketim alışkanlıklarının artması, el emeğine dayalı mesleklerin kaybolmasına neden oluyor. Terzi Kasım Altın gibi zanaatkârların aktardığı bu bilgiler, terzilik sanatının korunması için daha fazla çaba harcanması gerektiğini gösteriyor. Ancak bu meslek, ilgi gösterilmezse, belki de birkaç yıl içinde tarihin tozlu sayfalarında yerini alacak.
